***
1. Umysł nie niepokojony przez ostre bodźce - zasypia
2. Umysł ukojony przez okoliczności zewnętrzne - nie niepokoi.
A Wagi Całość Rzeczy odczuwają przez Umysł.
***
Wczoraj wieczorem zobaczyłam się w szybie na rolkach, i .. najzwyczajniej na świecie zrobiło mi się głupio. Bo zobaczyłam w tej szybie dojrzałą Kobietę. A nie Dziewczynę.
***
Mój przyjaciel, G. który tańczył obok mnie (zawsze, jak się spotkamy, wygłupiamy się bez końca), śmiał się serdecznie.
Znamy się od zawsze i rozumiemy od wieków, ale dziś ta szyba pokazała dwie Dorosłe postacie
- i całe te lata, które minęły, dotarły do mnie w mgnieniu oka.
Wieczne Dzieci. Tak to chyba można nazwać.
To chyba Wczoraj po raz pierwszy zaskoczyło mnie moje Ciało.
Jest o wiele dojrzalsze ode mnie, Upływa mi razem z czasem, i stanowczo mi się to nie podoba.
Przez chwilę czułam się jak Motyl w swoim Skafandrze.
***
Czas obecny dookoła mnie trudno nazwać Uporządkowanym, choć nie nosi on ani trochę znamion chaosu, o nie.
M
jest w moich myślach, równolegle dzieje się praca, przyjaciele, rodzina i Ja, i Obiektywnie myśląc – do tego właśnie się dąży.
Taki jest Cel.
Ale Całość Rzeczy Wagi odczuwają przez Umysł.
1. a Umysł nie niepokojony przez ostre bodźce –zasypia.
2. choć Umysł ukojony przez okoliczności zewnętrzne, nie niepokoi.
@@
Dlaczego ten spokój jest tak chaotyczny, a ja czuję się Oderwana?
Ja i Rzeczywistość rozmijamy się pod różnym kątem, przeczuwając się tylko, ale wcale w sobie nie Żyjąc.
Jeżeli nie czuję życia tak Naprawdę, do Kości, to …. ?
@@@
A chciałabym, żeby Każdy mój Oddech był Sztuką.
Chcę Łapać przepływające przeze mnie Życie, i Czuć Je, każdego Dnia.
Żeby Oddech był Sztuką.
Tak. Właśnie Tak.