…kurcgalopkiem do autobusu podlecieć 
boję się koni! owszem, patrzę na nie z podziwem, ale tylko z bezpiecznej odległosci… najlepiej oglądając filmy o zdobywaniu Dzikiego Zachodu…. pomyśleć, że mój lęk wywołały traumatyczne zajęcia z WueFu w naszym Liceum…
WueF WueFem, ale koń przypomina mi trochę przerośniętego człowieka na czterech nogach… i chyba bym już bardziej naturalnie się czuła siedząc na przykład na słoniu… bo słoń jest po prostu słoniem, nie kojarzy mi sie z niczym innym 
oj, Wiecha, uwielbiam sushi i sushi-bary z “rybami pływającymi w kółko” ) przyrządzanie sushi i cała teoria jego spożywania to dla mnie opowiesc o tym, jak osiągać równowagę smaku… i jakies takie ukojenie wewnetrzne…. serio serio… nie to, zebym byla snobem sushi-owym (chyba ), ja po prostu strasznie lubie takie polaczenie jedzenia z teoria, jedzenie podszyte zwyczajami, jedzenie celebrowane… jesli wiec na przyklad w Bieszczadach biore udzial w nocnym pieczeniu barana, ktorego trzeba obracac na roznie niespiesznie, podlewac w odpowiednich momentach tluszczem, a calosc ubarwiac piwnym bajaniem, jestem przeszczesliwa… hmmmm… wiec wychodzi na to, ze sushi to dla mnie taki miejski odpowiednik pieczenia barana …moze… w kazdym razie bardzo lubie patrzec na tych wtajemniczonych ludzi, ktorzy kroja, zawijaja, ugniataja i puszczaja do mnie po wodzie obiad (no dobra, przekaske )…
<przepraszam, ale nie mam chwilowo polskich znakow>
…no nie, ja też chcę Strudel! Dawaj przepis. Dyskusje o Fengszu, dooobre. Mr Fengsz , świetne! Co do Mamusi, to ją serdecznie blogowo pozdrawiam. Obiecuję już tylko bełkotać w swoich kategoriach.< Ble ble ble >
a mówił a mamusia: ” i po co ci ten cały blog?”… miała rację…
a teraz człowiek sie musi użerać, jakieś dyskusje o fengszu prowadzić, na wyżyny intelektualne wspinać, głazy argumentów wturliwać… w pocie czoła, w czoła pocie… i po co i po co…
czas na strudel z jabłkami i bitą śmietaną
- ukojenie skołatanej duszy bloggera-Grzesi… mniammm…. po strudlu odczuwam błogą harmonię ze światem i z blogiem…
Humorek iście Joanny Chmielewskiej, myślę, że powinnaś spróbować napisać Kryminał ! :-) Proponuję Ci zakładkę pt.: Książka Grzesi ! < autor: Życzliwa >
… w sobie się zbiera oczywiście, a nie do odejścia jakby niektórzy życzliwi mogli pomysleć…
Grzesia się zbiera w sobie.
Tak.
Grzesia jest niepozbierana.
Grzesia jest chaotyczna.
Grzesia ma mętlik w głowie.
Ale nic to.
Grzesia chce odnaleźć swoją ścieżkę.
Swoją harmonię.
I odnajdzie.
Dzięki temu blogowi.
Prawdopodobnie.
Chyba.
Tak na 100% to jeszcze nie wiadomo.
Ani co odnajdzie.
Ani gdzie.
[nieśmiało klika: "publikuj"]
…
